Posts in category: Aktualności

Umiejętności życia codziennego (często określane skrótem ADL – Activities of Daily Living) to fundament naszej samodzielności i dobrostanu. To te wszystkie „oczywiste” czynności, które pozwalają nam sprawnie funkcjonować, dbać o siebie i zarządzać swoim otoczeniem.

Możemy je podzielić na kilka kluczowych obszarów nad którymi pracowaliśmy 🙂

1. Zarządzanie sobą i zdrowiem

2. Prowadzenie gospodarstwa domowego

3. Zarządzanie finansami

4. Umiejętności społeczne i komunikacja

Dlaczego warto je rozwijać?

Doskonalenie tych umiejętności przekłada się na konkretne korzyści:

1. Mniejszy stres: Gdy wiesz, jak ogarnąć chaos dnia codziennego, czujesz większą kontrolę.
2. Oszczędność czasu: Sprawne działanie w domu to więcej czasu na pasje.
3. Większa pewność siebie: Świadomość, że „poradzę sobie w każdej sytuacji”, buduje poczucie własnej wartości.

Ważna uwaga: Nikt nie rodzi się z kompletem tych umiejętności. To proces, który trwa całe życie, a technologia i zmieniający się świat ciągle stawiają przed nami nowe wyzwania (np. higiena cyfrowa).

Terapia psychopedagogiczna (często nazywana terapią pedagogiczną lub zajęciami korekcyjno-kompensacyjnymi) to proces wspierania dziecka w przezwyciężaniu trudności w nauce oraz problemów emocjonalno-motywacyjnych z tym związanych.

Aby działania były skuteczne, zostały one dopasowane do indywidualnych potrzeb (diagnozy) uczestników projektu.

1. Usprawnianialiśmy funkcje poznawcze (Korekcja)

To fundament pracy z dzieckiem, skupiający się na „narzędziach” niezbędnych do nauki:

• Percepcja wzrokowa: Ćwiczenia na analizę i syntezę wzrokową, spostrzegawczość, wyróżnianie figury z tła oraz pamięć wzrokową.
• Percepcja słuchowa: Ćwiczenia słuchu fonematycznego (rozróżnianie głosek), analizy i syntezy sylabowej oraz pamięci słuchowej.
• Motoryka mała: Doskonalenie sprawności dłoni i palców, napięcia mięśniowego oraz precyzji ruchów (grafomotoryka).
• Koordynacja wzrokowo-ruchowa: Ćwiczenia typu „oko-ręka”, niezbędne przy pisaniu i czytaniu.

2. Działania dydaktyczne (Kompensacja)

Skupialiśmy się na konkretnych umiejętnościach szkolnych, wykorzystując mocne strony dziecka:

• Technika czytania: Praca nad tempem, poprawnością i – co najważniejsze – rozumieniem czytanego tekstu.
• Poprawność pisania: Ćwiczenia ortograficzne, utrwalanie zasad, praca nad czytelnością pisma.
• Edukacja matematyczna: Przełamywanie trudności z liczeniem, rozumowaniem logicznym i orientacją przestrzenną.

3. Wsparcie emocjonalno-motywacyjne

Terapia nie odniesie sukcesu, jeśli dziecko będzie zniechęcone lub zalęknione:

• Budowanie samooceny: Podkreślanie mocnych stron i małych sukcesów, aby odbudować wiarę we własne możliwości.
• Praca nad koncentracją: Stosowanie metod aktywizujących i krótkich, intensywnych bloków zadaniowych.
• Redukcja lęku przed porażką: Stworzenie bezpiecznej atmosfery, w której błąd jest naturalnym etapem nauki.

4. Komunikacja AAC

Aktywne spędzanie czasu to jeden z najlepszych prezentów, jakie możesz sprawić swojemu organizmowi i psychice. Nie chodzi tylko o „wyciskanie siódmych potów”, ale o znalezienie formy ruchu, która sprawia Ci autentyczną frajdę.

1. Rozpoznawanie i nazywanie emocji

Zanim nauczymy się reagować, musimy wiedzieć, co czujemy.

• Działania: Praca z kartami emocji, dopasowywanie wyrazu twarzy do sytuacji, nauka odczytywania sygnałów z ciała (np. „zaciśnięte pięści to złość”).
• Cel: Zrozumienie, że emocje są informacją i każdy ma do nich prawo.

2. Komunikacja i nawiązywanie relacji

To nauka „kodu”, który pozwala porozumieć się z innymi.

• Działania: Ćwiczenie podtrzymywania kontaktu wzrokowego (w granicach komfortu), nauka rozpoczynania rozmowy, zadawania pytań podtrzymujących dialog oraz aktywnego słuchania.
• Trening: Scenki typu „Jak podejść do grupy dzieci na placu zabaw?” lub „Jak poprosić o pożyczenie temperówki?”.

3. Praca nad granicami i asertywnością

Umiejętność powiedzenia „nie” bez agresji oraz szanowanie cudzej prywatności.

• Działania: Ćwiczenia z „bańką osobistą” (przestrzeń prywatna), nauka komunikatu typu „JA” (np. „Czuję się smutny, gdy zabierasz moją zabawkę, proszę, oddaj mi ją”).
• Cel: Ochrona własnych potrzeb przy jednoczesnym szanowaniu innych.

4. Rozwiązywanie konfliktów i współpraca

Przejście od rywalizacji do współdziałania.

• Działania: Gry kooperacyjne, w których grupa wygrywa tylko wtedy, gdy wszyscy współpracują. Wspólne ustalanie zasad grupy (tzw. kontrakt).
• Trening: Symulacje kłótni o zabawkę lub różnicy zdań w grze planszowej i wspólne szukanie kompromisu.

5. Radzenie sobie z trudnymi sytuacjami

Przygotowanie na momenty, które wywołują silny stres.

• Działania: Nauka strategii samoregulacji (np. „metoda żółwia”, głębokie oddechy, liczenie do dziesięciu).
• Trening: Praca nad akceptacją przegranej w grach (tzw. „umiejętność przegrywania”).

Działania w fizjoterapii to nie tylko „ćwiczenia” czy „masaż” – to cały proces terapeutyczny, który ma na celu przywrócenie sprawności, złagodzenie bólu i poprawę jakości życia.

Adventure Therapy (terapia przygodą) to fascynujące połączenie psychoterapii, aktywności na świeżym powietrzu i pedagogiki przeżyć. W przeciwieństwie do tradycyjnej terapii w gabinecie, tutaj „salą terapeutyczną” jest natura, a narzędziem – wyzwanie fizyczne i emocjonalne.

Oto kluczowe filary i działania realizowane w ramach projektu:

1. Aktywność zorientowana na wyzwanie

Terapia opiera się na wychodzeniu poza strefę komfortu w kontrolowanych warunkach (tzw. therapeutic adventure).

• Wspinaczka i parki linowe: Budują zaufanie do siebie i asekurującego partnera, uczą radzenia sobie z lękiem i przełamywania barier fizycznych.
• Wyprawy survivalowe i trekking: Uczą planowania, wytrwałości oraz radzenia sobie z trudnościami (pogoda, zmęczenie, orientacja w terenie).
• Kajakarstwo lub żeglarstwo: Wymagają precyzyjnej komunikacji i pełnej synchronizacji działań w grupie.

2. Metafora i przeniesienie (Transfer)

To najważniejszy element terapeutyczny. Doświadczenia z „przygody” przekłada się na życie codzienne uczestnika.

• Przykład: Jeśli pacjent pokonał trudną ściankę wspinaczkową, terapeuta pomaga mu dostrzec, że te same zasoby (cierpliwość, szukanie punktów oparcia, proszenie o pomoc) może wykorzystać w walce z nałogiem lub w relacjach rodzinnych.
• Działanie: Obowiązkowe omówienie (debriefing) po każdym zadaniu – co czułeś? Co zadziałało? Jak to się ma do Twoich problemów w domu czy szkole?

3. Aktywne uczenie się (Experiential Learning)

Zgodnie z cyklem Kolba, uczestnicy najpierw doświadczają, a potem wyciągają wnioski. Zamiast rozmawiać o problemach, „przeżywają” ich rozwiązanie.

• Gry strategiczne w terenie: Budowanie schronienia czy rozpalanie ognia bez zapałek wymaga współpracy. Jeśli grupa się kłóci – ognia nie będzie. To natychmiastowa i naturalna informacja zwrotna od otoczenia, której nie da się „przegadać”.

4. Rola natury i „Wilderness Therapy”

Samo przebywanie w odizolowanym od technologii środowisku ma udowodnione działanie wspomagające:

• Redukcja stresu: Kontakt z zielenią obniża poziom kortyzolu.
• Poczucie sprawstwa: W lesie zadania są realne – przygotowanie posiłku na ognisku daje natychmiastową, namacalną satysfakcję i buduje pewność siebie.

Dla kogo Adventure Therapy jest najskuteczniejsza?

• Młodzież z trudnościami: Problemy z agresją, niska samoocena, wycofanie społeczne (fobia społeczna).
• Osoby w procesie wychodzenia z uzależnień: Budowanie nowej tożsamości opartej na sile i sprawstwie zamiast na słabości.
• Osoby z traumą (PTSD): Odzyskiwanie poczucia kontroli nad własnym ciałem i reakcjami w bezpiecznym, ale wymagającym otoczeniu.

Ważne: Adventure Therapy to nie jest zwykły „obóz przetrwania”. Musi być prowadzona przez zespół łączący kompetencje instruktorskie (bezpieczeństwo techniczne) z terapeutycznymi (bezpieczeństwo emocjonalne).

Asystencja osobista niezbędna pomoc, wsparcie, współdziałanie.

Wspieraliśmy osoby z niepełnosprawnościami w prowadzeniu samodzielnego , aktywnego życia. Co ciekawe , w przeciwieństwie do tradycyjnej opieki medycznej czy domowej, asystent nie ,, wyręcza” osoby podopiecznej w sensie wyręczania jej z decyzyjności , ale staje się jej ,, rękami i nogami”, wykonując czynności , których ta nie jest w stanie zrobić samodzielnie.

Projekt „Niebieska Puma 2024” współfinansowany ze środków Państwowego Funduszu Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych będących w dyspozycji Samorzadu Województwa Wielkopolskiego oraz Stowarzyszenia na Rzecz Osób z Autyzmem GEPETTO 

Czas realizacji projektu od 02.07.2024 do 15.12.2024 

Projekt obejmował spektrum zajęć, które za zdanie miały rozwijać , pobudzać , odkrywać, rehabilitować , wspomagać rozwój dziecka .